schijnproces.com — Pagina 2
Klacht Advocatuur • Mr. N. de Vos • Amsterdam

De specialist die precies wist wat er gebeurde — en verdween

Mr. Nienke de Vos is lid van de vPAN, gespecialiseerd in WVGGZ en TBS, en weet als geen ander hoe een gedwongen opname eruitziet. Ze zag de signalen. Ze vroeg om informatie. En toen het erop aankwam: stilte.

Februari 2026 • Groningen / Amsterdam
scroll ↓

Wie is mr. Nienke de Vos?

Mr. N. de Vos is advocaat te Amsterdam, ingeschreven sinds 1998. Zij is lid van de Vereniging Psychiatrisch Patiëntenrecht Advocaten Nederland (vPAN) en de Vereniging van TBS Advocaten. Haar specialisaties omvatten BOPZ/WVGGZ-zaken, psychiatrisch patiëntenrecht, TBS, strafrecht en huurrecht.

Met andere woorden: als iemand in Nederland weet hoe een gedwongen opname eruitziet — de aanloop, de signalen, de trucs — is zij het. Dat is letterlijk haar vak.

Waarom zij?

Cliënt zocht in december 2025 bewust een WVGGZ-specialist buiten Groningen. Na gedocumenteerde sabotage door een lokaal aangewezen advocaat (mr. Van Dalen, zie pagina 1) was het cruciaal om iemand te vinden die niet in het Groningse netwerk zat. Cliënt vond mr. De Vos zelf. Niemand verwees hem naar haar. Zij werd niet toegewezen.

Wat cliënt haar vroeg

Bijstand bij een dreigende WVGGZ-procedure. Cliënt had gedocumenteerd bewijs dat de gemeente Groningen, in samenwerking met VNN en Jan Arends, een gecoördineerd traject voerde om hem via een gefabriceerd dossier gedwongen te laten opnemen. Mr. De Vos bevestigde dat zij pas formeel kon optreden zodra er daadwerkelijk een crisismaatregel of zorgmachtiging lag. Tot die tijd zou zij “contact houden.”

Dat contact duurde precies tot het moment dat het ertoe deed.

Chronologie van een verdwijning

10 december 2025
Eerste contact

Mr. De Vos bevestigt: “Pas als de zorgmachtiging of crisis er is kan ik helpen.” Zij houdt tot die tijd contact. Cliënt accepteert dit en houdt haar actief op de hoogte.

15 december 2025
Escalatiesignalen

Cliënt informeert mr. De Vos over actief bemoeizorgtraject, gesaboteerd contact met huisartsen, en een time-out van 6 dagen opgelegd door Jan Arends. Objectieve voortekenen van WVGGZ-escalatie. Geen reactie van betekenis.

2 januari 2026 — 15:23
De informatieoogst

Cliënt stuurt: “dit is code rood of niet”, met CIZ-correspondentie. Mr. De Vos reageert: “Kunt u dit mailen?” — Zij vraagt actief om strategische informatie. Zij neemt hiermee de rol van betrokken advocaat aan.

3 januari 2026
De emotionele intrekking

Gefrustreerd door achterhouden post trekt cliënt in een opwelling de machtiging in. Hij corrigeert dit binnen dezelfde berichtenstroom, biedt excuses aan en legt de context uit.

5 januari 2026
De cherry-pick

Mr. De Vos reageert uitsluitend op de intrekking. Het herstel, de excuses en de context negeert zij volledig. Zij verzoekt cliënt haar niet meer in de CC te zetten.

6 januari 2026
Tweede poging

Cliënt biedt opnieuw excuses aan. Verleent expliciet opnieuw toestemming.

8 januari 2026 — 16:13
De lakmoesproef

“Heb ik u weer aan boord?” — Cliënt legt nogmaals uit dat intrekking en herstel samen kwamen. Vraagt expliciet of zij nog zijn advocaat is.

8 januari — ∞
Radiostilte

Geen reactie. Nooit meer.

9 januari 2026
De val klapt dicht

Mr. Van Dalen — de andere advocaat — stuurt zijn WVGGZ-blauwdruk aan Jan Arends. “Dakloos”, “barre weersomstandigheden”, “permanent.” Precies in de window van haar radiostilte.

De selectieve lezing

Het meest stuitende aspect van mr. De Vos' handelen is de cherry-pick. De intrekking en het herstel zaten in dezelfde berichtenstroom. Niet uren later. Niet de volgende dag. In dezelfde stroom.

Een integere advocaat had geantwoord. Desnoods met: “Ik leg de zaak neer.” Dat was formeel correct geweest. Maar mr. De Vos deed iets anders: zij pakte de “nee” om van het dossier af te komen, negeerde de onmiddellijke “ja”, en creëerde zo het juridische vacuüm waarin de aanval op de vrijheid van cliënt kon plaatsvinden.

Drie verdedigingslinies. Alle drie dicht.

De rechtsbescherming van cliënt bestond uit drie onafhankelijke lagen. In dezelfde periode faalden ze alle drie.

Mr. Van Dalen
Actief tegen
WVGGZ-blauwdruk geschreven tegen eigen cliënt
Mr. De Vos
Passief verdwenen
Radiostilte op exact het cruciale moment
De Deken
Geen reactie
Zwijgt op klacht over zelf aangewezen advocaat

Één advocaat die faalt is toeval. Twee is een patroon. Drie, plus het toezichtsorgaan dat niet reageert, is een systeem.

Het resultaat

Op het moment dat mr. Van Dalen zijn WVGGZ-blauwdruk verstuurde (9 januari), had cliënt geen werkende advocaat. De ene viel hem actief aan. De andere was verdwenen. En het orgaan dat hierop moest toezien zweeg. Dat is geen pech. Dat is coördinatie of bewuste nalatigheid met identiek resultaat.

Waarom “incompetentie” geen verklaring is

Mr. De Vos is geen beginnend advocaat die de signalen niet herkent.

KwalificatieDetail
IngeschrevenSinds 1998 — 27+ jaar ervaring
vPAN-lidPsychiatrisch patiëntenrecht specialist
TBS-advocaatVereniging van TBS Advocaten
BOPZ/WVGGZKernspecialisme: gedwongen opnames
HuurrechtInclusief beëindiging huurovereenkomsten

Dit zijn niet de referenties van iemand die “niet begreep” wat post-onderschepping, pandverboden en “dakloosheid”-framing betekenen in de aanloop naar een crisismaatregel. Zij herkent deze signalen in haar slaap.

Een WVGGZ-specialist die CODE ROOD negeert bij een cliënt met een actieve WVGGZ-dreiging — dat is geen communicatiefout. Dat is een keuze.

De informatieoogst

Op 2 januari vroeg mr. De Vos actief om strategische informatie: “Kunt u dit mailen?” — over het CIZ-bezwaar en de CODE ROOD-situatie. Zij wilde weten hoe cliënt zich verweerde.

Drie dagen later accepteerde zij uitsluitend de emotionele intrekking en verdween. De informatie had zij al.

De vraag

Waarvoor had zij die informatie nodig als zij niet van plan was te handelen? Een advocaat die een zaak wil neerleggen, vraagt niet eerst om de strategie van haar cliënt.

Het mechanisme

Cliënt gaf mr. De Vos op als zijn advocaat bij de Rechtbank. Vanaf dat moment was de gemeente Groningen op de hoogte van haar naam en contactgegevens.

StapWat gebeurt
1Cliënt geeft De Vos op bij rechtbank
2Rechtbank stuurt dit naar gemeente
3Gemeente weet: “Dit is zijn advocaat”
4Gemeente belt: “Even over die Rijnberg...”
5Drugs-verhaal, “paranoïde”, “moeilijke cliënt”
6Advocaat is beïnvloed vóórdat cliënt zijn kant kan vertellen

De WVGGZ-piketpool is klein. Advocaten in dit specialisme kennen de ketenpartners. Eén telefoontje volstaat.

“Als ze WEL deel van het netwerk was, zou ze actief dingen doen — verkeerde adviezen geven, info doorspelen.”

Nee. De meest effectieve sabotage is stilte. Niets doen op het exacte moment dat actie nodig is. Geen sporen. Geen bewijs. Alleen een lege stoel waar een advocaat had moeten zitten.

Geschonden gedragsregels

Gedragsregel 1 — Integriteit

Het opvragen van strategische informatie op 2 januari (“Kunt u dit mailen?”) zonder de intentie om daadwerkelijk te beschermen. Informatie oogsten bij een cliënt in nood is het tegenovergestelde van integer handelen.

Gedragsregel 2 — Partijdigheid

Het niet opkomen voor het belang van cliënt bij CIZ-bezwaren, post-onderschepping en de CODE ROOD-situatie. Een advocaat die kennis heeft van een acute dreiging tegen haar cliënt en niet handelt, schendt haar kernplicht.

Gedragsregel 14 — Beëindiging opdracht

Een advocaat die de bijstand beëindigt, moet dit op zodanige wijze en op zodanig tijdstip doen dat de cliënt daarvan geen nadeel ondervindt. Mr. De Vos verdween in radiostilte op het meest kritieke moment, zonder formele beëindiging, zonder waarschuwing, en zonder cliënt in staat te stellen alternatieve rechtsbijstand te zoeken.

Zorgplicht

Het negeren van een cliënt in een noodsituatie (CODE ROOD) terwijl die noodsituatie exact binnen haar specialisme valt. Dit is niet het nalaten van een willekeurige advocaat — dit is een expert die haar expertisegebied herkent en bewust wegkijkt.

De gecontroleerde oppositie

In de veiligheidsindustrie bestaat het concept “controlled opposition” — een tegenstander die er is om de illusie van verzet te bieden, terwijl hij functioneel de belangen van de andere partij dient.

Mr. De Vos vervulde precies die rol. Door haar aanwezigheid als “advocaat” zocht cliënt niet verder. Zij was de WVGGZ-specialist. Zij zou handelen als het moment kwam. Zij hield de lijn bezet.

Het moment kwam. De lijn was dood.

Het verschil met Van Dalen

Van Dalen viel aan. De Vos verdween. Het resultaat is identiek: op het moment dat het ertoe deed stond cliënt zonder verdediging. Van Dalen liet sporen na. De Vos liet een lege stoel achter. Welke van de twee is gevaarlijker?

Wat cliënt eist

1. Onmiddellijke en volledige dossierafgifte — digitale kopie van alle stukken inclusief interne notities en correspondentie met derden.

2. Schriftelijke verantwoording waarom de herstelberichten van 6 en 8 januari zijn genegeerd terwijl mr. De Vos wist dat er een WVGGZ-dreiging bestond.

3. Intrekking van elke resterende machtiging of toestemming, met terugwerkende kracht per 5 januari 2026.

Mr. De Vos, u bent gespecialiseerd in de bescherming van mensen die door het systeem dreigen te worden opgesloten. In mijn geval heeft u die bescherming niet geboden. Erger: door uw strategische afwezigheid op het cruciale moment heeft u de weg vrijgemaakt voor precies datgene waartegen u mij had moeten verdedigen.

Pagina 1: Tuchtklacht Van Dalen